برای شروع
سلام
از اینکه وقت گذاشتید و به وبلاگ من سر زدید ممنونم. من اهل نوشتن مرتب و روتین نیستم اما همسرم بیشتر اهل نوشتن است. این وبلاگ رو بعد از مدتها صحبت راه انداختیم و هدفمون هم صرفاً انتقال بخشی از تجربیاتمون به سایر دوستانه. اینها هم که اینجا میخونید لزوماً عقاید قطعی ما نیستند. چون بسیاری از اونها به مرور زمان تغییر میکنه و اینها صرفاً تجربیاتی هستند که ما لحظه به لحظه به دنبالش هستیم و خیلی از اونها هیچ وقت تکرار نمیشن، چون مورد پسندمون قرار نمیگیرن. اما خیلیهاشون هم به بخشی از زندگی، عقاید، روش یا منش ما تبدیل میشن یا شدن.
اینکه میگم مورد پسند باعث سوء تعبیر نشه. پسند به معنای رعایت یا در نظر گرفتن بخش عمده عقاید و قواعد سختگیرانه و خودساخته حاکم بر جامعه نیست. هر چند معدودی از اونها رو قبول داریم و یا اگر نه، حداقل برای بقاء نظام اجتماعی ضروری میدونیم.
به هرحال ما دو تا هر چیزی رو براساس تجربههای شخصی در مییابیم و زندگی خودمونو صرفاً براساس رضایت درونی انسانی پایه گذاشتیم. هیچ اجبار و یا هیچ خواسته معنوی و یا نفسانی نمیتونه و حق نداره احساس آرامش یا رضایت درونی هر یک از ما رو مختل کنه. همه برنامههای زندگی ما بر این اساس طراحی شده.
ما تجربه کردن رو دوست داریم. کلمهای به نام گناه به معنای مصطلح در زندگی ما وجود نداره. چون ما معتقدیم انسان حق داره به هر چیزی شک کنه و بعد بهش فکر کنه و در صورت لزوم اونو تجربه کنه. البته با همون شرط اساسی که از اول گذاشتیم.
همه در خدمت رضایت و آرامش درونی انسانها
امیدوارم تجربههامون به شما هم کمک بکنه. فکر میکنم برای شروع و به عنوان اولین پست کافی باشه.
وقتی روزهای گذشته امون رو مرور میکنیم می بینیم که همچین هم که میگن زود نگذشته ها.